Zafer Sar Şiirleri - Şair Zafer Sar

Çekti külünde ateş
Esrarında ben
Çoban çırasında ışığım
Oturağım
Sesinde kuş, oğlak, ayakkabım, donum sevincimde dağlarım
Eridi su oldu yorganım

Saman sarısı Akdenizin
başka neyler okyanus
temizler mi? mi? mi?
gazını çıkarabilse

aynam
bağrında
keçi, oğlak, kuzu
havuzum
kalbimle beynimin sevişmesinde
beton duvarlar aydınlığım

kadın tül çorabı delirtirdi
beni
sanki aydn güneşten yaratılmış bedeni
hayranlık bakışlarım
nedeni
bilmiyordum çocuktum

nar da yar da çürümüş
saçla karışmış
çöp oldu gitti
ya yaşlılık
huzurevine gitti
yorgun

Bir ay önce gittim sahile
Her şey yerinde kalmamış nafile
Deniz karayı dövüyor hırs ile
Demek ki doğanın kanunu böyle

Hava basınçları oluşturmuş fırtınayı zıtlıklar her zaman açar yarayı

ben deccal olmuşum
adamın kendinden
haberi yok
kuyumu kazıyor
... ol git
kalem yazıyor

E! Hey be kuş
Şişe ile kapağına mı ettin
Pantolonumda bırakmadın iz
Ben olamadım siz
Şiirsiz
Ne yapacağız eşsiz

Içimizdeki dünyalar, içinde
Ki savaşımında ekmeğim
Kuş misali uçuyoruz sabahleyin
Tekniğinde aklın ortak
Her noktası herkesin
Düşün! derin derin

Beş yıl önce ayağıma battı diken
Çıkmıyor bir türlü neden?
Çıkması için diren beden
Kontrole giden ben

Gitti diken kalbimin derinliklerine