Utanır, sıkılır kendine, bir yer bulur bu sakin duruşun.
Mahremine düşen benden değil, o kim ki? Kim bilir!
Açılır kapanan derin kuyular, övünür gibi ama bir düşün
şimdi beni, uzun hecelerce kaldığım ahlar bilir, unutmuşsun.
... Unutmuşsun!
Sen kimin derdine düştün böyle telaşlı, ama kalırsın!
kalırsın nice zamanlar ayazlara, koparsın dalımdan.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta