Yüze gülen insanları yar sandım
İkiyüzlü mahlûklardan usandım
Her zaman her vakit hep seni andım
Sığınmışım sana Yüce Allah’ım
Arif olan insan bilir haddini
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta