Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

Anadoluyu yurt olarak alan,
Türklerin atası bilinmez olmuş.
Orda üç kıtaya dal budak salan,
İmparatorluklar bulunmaz olmuş.

Hani nerede gönlünü verenler?

Ne yaptığını kestirmemiz zordur,
Bir acaiptir bu çağın insanı.
Durdura bilir isen gel de durdur,
Bir acaiptir bu çağın insanı.

Dünyada insana rahat vermiyor,

Bu dünyanın sırrına eremedim,
Bıraktım dünyayı kendi haline.
Ben kendimi dünyaya veremedim,
Bıraktım dünyayı kendi haline.

Dünyalık hevesi olanlar görsün,

Ah kınalı kuzum ah yavrum benim!
Oğlum şehit olmuş vatan sağolsun.
İçim yanıyor yıkıldı bir yanım,
Oğlum şehit olmuş vatan sağolsun.

Daha dündü beşiğini salladım,

Bir başka olur yaylaların başı,
Burcu gibi kokar toprağı taşı.
Oralara doğru şöyle bir koşu,
Yürüyüp gitmeye insan can atar.

Mal sürüsü kaval sesine yanıp,

Bir yanda orman bir yanda deniz var,
Bir başka güzeldir İnlice Köyü.
Burayı görenin ayrılması zor,
Bir başka güzeldir İnlice Köyü.

Turist olarak gezmeye gelinir,

İngilizler Gelibolu adasına çıkmış,
Düşmanların yollarını askerler tutmuştur.
Gökten gelip üzerine bir bulut çökmüş,
İngiliz piyadelerini alıp yutmuştur.

İngilizler ortalığı birbirine katmış,

Onca insan düşünmekten dert buldu,
Bir çoğumuz Mazhar Osman’lık olduk.
Bizlerin hareketi tuhaf oldu,
Bir çoğumuz Mazhar Osman’lık olduk.

Söylenen kelimeler söze terstir,

Yusuf misali düştüm bir kuyuya,
Bir ip uzattılar çıktım kuyudan.
İmtihan olarak yordum iyiye,
Bir ip uzattılar çıktım kuyudan.

Gönlümden öteye bir tünel deldim,

İnsanları satmak kötü bir fiil,
Bir kahvenin kırk yıl hatırı olur.
Gönül içinde fitne olur zail,
Bir kahvenin kırk yıl hatırı olur.

Söz dediğin sinemizde bir oktur,