Yusuf Tuna Şiirleri - Şair Yusuf Tuna

İstanbuldan çıkıp okumak için gelmişti,
Kızıl kurşunlarla vuruldu Süleyman Özmen.
Türk ve İslam Ülküsünü Hak dava bilmişti,
Kızıl kurşunlarla vuruldu Süleyman Özmen.

Ziraat Fakültesine girmeyi başardı,

Komşu hakkı kolay kolay ödenmez.,
Komşuna yük olma sen yükünü al.
Komşulara kolay kolay laf denmez,
Komşuna yük olma sen yükünü al.

Komşuları kardeşin ile bir tut,

Ah gardaş insanlar bir tuhaf olmuş,
Konuşulan sözün hükmü kalmamış.
İnsanlar bir değişik şekil almış,
İnanın bir çoğu adam olmamış.

Başına geçirmiş ipekten kavuk,

Çocuklar ile yola hoplayıp,
Koşardım çocukluk yıllarımda.
Birdir bir oynarken zıplayıp,
Coşardım çocukluk yıllarımda.

Kimseye bildirmezdim yerimi,

Kadını bıraktı alayı,
Müminler terketti sılayı.
Cinsel sapıklıktan dolayı,
Lut kavmi helak olup gitti.

Sapıklıkta epey yol aldı,

Beni benden alan dünya,
Derdime dert salan dünya.
Sırtıma yük olan dünya,
Çarkın döner boşa bir gün.

Toprağın zümrütle dolsa,

Allah Ademi topraktan yarattı,
Sevgi ile bedenine ruh kattı.
Dünyanın üzerine hakim kılıp,
Havva validemiz ile yaşattı.

Onun neslinden türedi insanlar,

Şu dağların altından çıkan sular,
Yedi göğün sırrını dile söyler.
Kışın boz bulanık akan sular,
Yerin derdini alıp göle söyler.

Sevda özde çiçek olup yürüse,

Oğuz yaylasında çocukların,
Kışın soğukta karın oynasın.
Güneşte erisin ak karların,
Sel olan suyla yarın oynasın.

Ala geyiklere durak evsin,

Marksis düşünceye bakın,
Temelinde madde vardır.
Ona yakın durma sakın,
Felsefi yapısı dardır.

Eşitlik diyerek yürür,