Kızıl kanımız akıyor
Güneş doğudan batıyor
Munzur da adın yaşıyor
Haykır hele İbo yoldaş
Hücrelerin dar girişi
kollarımı tutup
bileklerimden bağladılar
insan az değilmiş; delirmiş
gözlerimi mil ile dağladılar
yüreğim dost seçmeye görsün
Yürekleri yoktur korkar
Yozdur konuşanı yakar
Bir ölen, bin olup doğar
Havlaman İt oğlu itler
Türkiye’yi biz satmadık
Nice dertler savurmuş
Emeğimi yoğurmuş
Sevdasına köz olmuş
Lal olsaydı elde kem dil
Dünya İklim değiştirdi
Yusuf TER
1970 yılında Nevşehir’e bağlı Kozaklı’nın İmran
Köyü’nde dünyaya geldim. Öğrenimime ilk okul dördüncü
sınıftan sonra devam edemedim. Babam yurt dışındaydı ve
Yaban elde gurbet yaşar
Göçer gider Pire Nuri
Engel bilmez engel aşar
Uçar gider Pire Nuri
Selam söyler Yusuf Ter’e
Ağıt yaktı Kızıldere diyerek
Halkımın Ozanı bu Sinem bacı
Dize, dize yaşayarak, duyarak
Halkımın Ozanı bu Sinem bacı
Dayan halkım dayan diyor türküsü
Ovanın gülü açmassa üzülme
Gel baksana ey Sivasın güzeli
Kara sevdalara düşüp gezinme
Gel baksana ey Sivasın güzeli
Şu deli gönlümde açmaz oldu gül
-
Yusuf Ter
-
Ali Turalı
-
Ali Turalı
Tüm YorumlarKIRBAÇLAMAK DÜNYAYI
İlk bakışta Yusuf Ter’in öyküsü bildik bir serüveni anlatıyor gibi; ücralardaki “bizim köy”lerden birinde doğmuş Ter, yoksulluk ailesiyle birlikte onu yaban ellere savurmuş, hasret, baskı, yoksulluk, çileler üstüne çile O’nu Düş ülkesinin ezgilerine vurmuş, oradan da duygul ...
DOST YUSUF
“Güzel insan Yusuf Ter’e”
Yıllardır hep doğru yazdığım için
Nedendir hep beni suçlarlar Yusuf
Düzenin hilesin sezdiğim için
İdama bizlerden başlarlar Yusuf
Şöyle düşünürüm olan çok acı
Tilkiye vermişler krallık tacı
Bu düzende meyve veren ağacı
DOSTUM YUSUF TER
1970 de Kozanlı’ nın, İmranlı Köyünde Dünyaya gelen Yusuf Ter, küçük yaşta babasının işi gereği İsviçre’nin Basel kentine gider. Bu göç esnasında eğitimini de İlkokul dördüncü sınıfta bırakır bir daha okula devam etmez. Fakat, İlkokulu bile bitiremeyen Yusuf Ter, boş durmaz, ...