Serçelerin aydınlanmasını bekliyordum,
Ellerim baharda kaldı.
Sarı zemin ve üstü kar.
Kar gitti,
Çocuk gitti,
Serçelerin aydınlanmasını bekliyordum.
Sen ve bulut,
Sen ve rüzgâr
Yağmurları severdin.
Sana yağmur olamadım.
Geldi Eylül, gidecek yaz
Sonyaz'da gel, bu sonyaz.
Ölmek ve ölüm unutmaktır aslında,
Ben unutmayacağım.
Verilmiş hiç bir sözü ve hiç bir acıyı,
Unutmayacağım.
Çiçeklerimi koparanları, lambamı kıranları ve kurutanları mürekkebimi kalemimde.
Hiçbirini unutmayacağım.
Yaktım da ne oldu?
Yaktım da ne oldu kendimi uyan.
Uyan deniz, uyan sabah.
Uyan Ay'a karşı bakan.
Uyan! Penceresinde beni komayan.
Bak denize ne oldu,
Uykudasın,
Elmalar uykuda,
Acılar uykuda,
Kediler ve kuşlar uykuda.
Uykudasın.
Acılar uykuda.
Elde ne var şimdi bir buluntudan başka,
Ellerimi yaktım.
Kış ayazları geçer,
Ya benim gönlüm, ya benim bu deli gönlüm.
Gönlümü yaktım.
Orada ne var Ankara'da.
Budandım ben,
Dört mevsim budandım.
Yandım.
Kışı alan gitti, hava döndü bahara.
Yandım.
İçimde tepinip duranı size bir anlatsam,
Acı dindi mi,
Keder dindi mi,
Anlamak da dinmiştir.
İlik gibi güzeller geldi geçti.
Ben ki zamanın birinde,
Zaman ki seni alıp götürür.
Benden.
Kaç ayazıyla geldi yaktı bu kış.
Yakan sensin, kış değil.
Zaman ki seni alıp götürür...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!