Uykudasın Şiiri - Yusuf Miskini

Yusuf Miskini
9

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Uykudasın

Uykudasın,
Elmalar uykuda,
Acılar uykuda,
Kediler ve kuşlar uykuda.
Uykudasın.
Acılar uykuda.

Çocuk öldü biliyormusun?
Çocuk öldü.
Tanklar ezdi buğdayı,
Güller söküldü.
O benzeyen sana güller.
Uykudasın.
Elmalar uykuda.
Mızıka pas tuttu,
Kalmadı gövdesinde hüner,
Sen seversin ağaçları, kuşları.
Ağaç ağladı,
Kuşlar ağladı.
O köy yandı, bilmiyorsun,
Çocuk istemedi gitmeyi,
Ağaca çıktı.
Ağladı.
Uykudasın,
Ağaçlar uykuda.

Çocuk, devirmekte ve yakmakta şehirleri,
Kesti iplerini uçurtmaların,
Kütükleri yaktı.
Sen uykudasın,
Acılar uykuda.
Göğü bilirmisin sen!
Baktıkça yanan göğü.
Ben bugün göğe baktım.
Pembeydi.
Ama seni görmedim.
Uykudaydım,
Uyanıkken.
Uyanıkken uykuda.

Ben hâlâ sarıdayım.
Aşklarım ısıtırdı beni.
Sen ise yaktın.
Uykudasın.
Acılar uykuda.

Çocuk güldü acılara,
Yaşadı toprağı, ateşi.
Bilirmisin,
Ben soğuğu hiç sevmem çocuklar gibi,
Ben yalnızlığı hiç sevmem çocuklar gibi
Sen varsın işte orada,
Çocuk küstü,
Çocuk hep küstü başkalarına.
Uykudasın.
Elmalar uykuda.

Senin gözlerin güler,
Saçar etrafa neşeyi.
Benim gözlerim ağlar.
Hani nerde gözlerim?
Neden gülmez gözlerim?
Uykudasın.
Gözlerin uykuda.
Gözlerin yaktı gözlerimi,
Ve boğdu.
Uykudasın.
Elmalar uykuda.
Acılar uykuda.
Ben uyumam senin gibi.
Gece uykuda.
Her yer ölmüş, sessiz.
Bir çocuk uyumaz,
Bir gözlerim.
Hani nerde gözlerim?
Neden gülmez gözlerim?
Uykudasın,
Ben üşüdüm bu gece...

Yusuf Miskini
Kayıt Tarihi : 24.2.2021 00:27:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!