Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Sayın Kenan Atıcı'nın şiirlerinde incelikle hazırlanmış kafiye ve yazın dili gerçekten Karacaoğlanı aratmayacak kadar, kanımca yüzyılımızın beklenen Karacaoğlanı yeniden uyandı...