Gözlerin şiir, yüreğin şehir,
Yüzüm yüzünü mesken tutmuş,
Yüzüm yüzüne esir.
Bir saniye bile uzak kalsam senden,
Amansız bir sevdaya düştüm ey sevgili,
Yüreğime ateş düştü, gözlerini gördüm göreli.
Gözlerin ayrı bir sevda, hasretin bambaşka.
Kurtuluş yok, sana mülteci bu gönlüm sana müptela.
Seni öyle bir severim ki; sanırsın dünyada sevgiden başka hiç bir şey yok.
Evet sevgili! Sen yoksan, dünya da sevgi diye bir şey yok.
Bütün yalan ve çıkarsız gönüllere inat, seni sevmek dünyanın en güzel hali.
Seni öyle güzel, öyle güzel severim ki; yüzün tebessümle dolar, gönlün feraha erer.
Hüznünü unutursun, tüm gözündeki yaşları kurutursun.
Ben seni severken, tüm işimi gücümü bırakırım, senden başka kimseyi görmem, duymam.
Yerden göğe sevmek seni
Her şeyde hep seni görmek
Bir çocuğun gülen yüzünde
Bir papatyanın renginde sevmek seni.
Bir dağın en üst yerinde
Ve Anadolu’da sevmek seni çıkarsızca
Astın mı yüreğimi, gökyüzüne?
Haydi bir sallandır bakalım,
İmtihan üstüne..
Gül üstüne, diken üstüne..
Sevmedim yar yeminle, senin üstüne..
Anam gitsin, babam gitsin,
Yarim kaldı, oda gitsin.
Bıraksınlar beni burda,
Vatan diye canım gitsin...
Toprak beni bağrına alsın,
Ve sen
Güvercinlere özgürlükleri için kanat olan yürek
Bana da kanat olsana, uçursana yüreğimi yüreğine
Sağır ve lal sevdama selam versene, ses olsana
Yağmur olup her mevsim yüreğime dolsana
Ve sen, bir ömür beni sen yapsana
Kaderimden sor beni, vurmadan geçmişime.
Tövbelerle dolu idi sensizliğim.
Ta ki gözlerin gözlerim olduğunda,
Yeminlendi gözlerim.
Bazen çarpışsa da acımasız dalgalarla yüreğim,
Yoruldum ey hayat, yükün ağır sinemde
Tebessüm emanet, hicran var her nefesimde
Koştum yıllar boyu ben, kaldım yine hederde
Bir an sükûn diledim, keder çıktı kaderde
Yoruldum ey hayat, biraz dur dinleneyim
Kapımı çalan yok, rüzgâr bile yorgun.
Perdeler susmuş, duvarlar dargın.
Bir sandal devrilmiş içimin kıyısında,
Ne giden belli, ne kalan, yüzüm solgun.
Çayım soğur, elim varmaz,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!