Bütün sözler yalancıysa kulaklarıma, bunun sebebi sensin,
Hadi kaldır kadehini yokluğuma iç, bu gece bendensin.
Bir ayrılık şiiri yazıyorum yokluğunla bütünleşen
Vuslatı yok, hüznü çok, bana bakan gözleri de yok
Ah gözlerin ah
Pek konuşmaz tavrı ile öylece seyre dalmıştı.
İçindeki çocuk yüzüne yansımış ve yaramaz mimikleri vardı.
Kendi başınaydı. Biraz deli, biraz masum, biraz şımarık hali vardı.
Rüzgâr saçlarına dolanıyor ve öpüp kokluyordu. Ve benim içim gidiyordu.
Yetmiyor içimdeki içim de gidiyordu ta onun rüzgâr değen saçlarına.
Yanaştım yanına. Benim ona baktığım gibi, o da bana baktı.
Gözlerin şiir, yüreğin şehir,
Yüzüm yüzünü mesken tutmuş,
Yüzüm yüzüne esir.
Bir saniye bile uzak kalsam senden,
Amansız bir sevdaya düştüm ey sevgili,
Yüreğime ateş düştü, gözlerini gördüm göreli.
Gözlerin ayrı bir sevda, hasretin bambaşka.
Kurtuluş yok, sana mülteci bu gönlüm sana müptela.
Seni öyle bir severim ki; sanırsın dünyada sevgiden başka hiç bir şey yok.
Evet sevgili! Sen yoksan, dünya da sevgi diye bir şey yok.
Bütün yalan ve çıkarsız gönüllere inat, seni sevmek dünyanın en güzel hali.
Seni öyle güzel, öyle güzel severim ki; yüzün tebessümle dolar, gönlün feraha erer.
Hüznünü unutursun, tüm gözündeki yaşları kurutursun.
Ben seni severken, tüm işimi gücümü bırakırım, senden başka kimseyi görmem, duymam.
Yerden göğe sevmek seni
Her şeyde hep seni görmek
Bir çocuğun gülen yüzünde
Bir papatyanın renginde sevmek seni.
Bir dağın en üst yerinde
Ve Anadolu’da sevmek seni çıkarsızca
Acının rengi, tarifi var mı bilmem ama, acının içten içe yakıp kavuran bir tarafı var. Onu öğrendim.
Önce yüreğin yanıyor. Sonra gözlerinin içi yanıyor. Fakat ortada kül diye hiçbir şey yok. Onu öğrendim.
Çünkü o yangın hiç sönmüyor. Hiçte sönmeyecek. Onu öğrendim.
Hâlbuki ben, her yangından sonra, küller doğar diye öğrenmiştim hep.
Yanılmışım. Yanmışım. Çünkü sensiz kaldım.
Astın mı yüreğimi, gökyüzüne?
Haydi bir sallandır bakalım,
İmtihan üstüne..
Gül üstüne, diken üstüne..
Sevmedim yar yeminle, senin üstüne..
Anam gitsin, babam gitsin,
Yarim kaldı, oda gitsin.
Bıraksınlar beni burda,
Vatan diye canım gitsin...
Toprak beni bağrına alsın,
Ve sen
Güvercinlere özgürlükleri için kanat olan yürek
Bana da kanat olsana, uçursana yüreğimi yüreğine
Sağır ve lal sevdama selam versene, ses olsana
Yağmur olup her mevsim yüreğime dolsana
Ve sen, bir ömür beni sen yapsana




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!