Yusuf Şiiri - İbrahim Uludağ

YUSUF
Bir haset fırtınası kırınca filizleri
Silindi yüreklerden merhametin izleri
Şeytanlar doldurunca kalpteki dehlizleri
Seni de kardeşlerin attı kuyuya Yusuf

Babanın nazarını çekeceklerdi güya
Kulaklara gidince bir de gördüğün rüya
Onlara kalsın diye belki koca bir dünya
İstediler varlığın orda uyuya Yusuf

Kurt kaptı dediler de inandı mı ki baba
Ne merhametli kurtmuş neden böyle acaba
Gömlek sapasağlamdı fakat boşaydı caba
Zahiren haram oldun sen beş duyuya Yusuf

Gece olur sanır kul, kapatınca gözünü
Mümkün müdür söndürmek Allah'ın gündüzünü
Kör oluyor sarınca haset insan özünü
Güya yitip giderdin yerin kuyu ya Yusuf

Nasıl bir duygudur bu akılları dondurmuş
Yerine şeytana eş düşmanlığı kondurmuş
Kimleri iflah etmiş hangisini ondurmuş
Hasit kalbin kirini hangi su yuya Yusuf

Sen sonsuz merhametle sultan oldun Mısır'da
Secde etti yıldızlar ortaya çıktı sır da
Affettin herbirini yaşadığın kasırda
Affetmek peygamberin eşsiz huyu ya Yusuf
20.04.2023