Yürümek Şiiri - Murat Altay

Karda yürürken bugün ve kaldırımlar buzluyken
Yalnız başıma çıktım evden, ellerim cebimde
Saatler geçti bir köye gittim, okulumu gördüm muallimim hani ya
Yalnız başıma yürüdüm karlı bahçede
Okul sıralarına, sınıflara baktım
Yıllarım burada mı geçecek Süheyla…
Bundan sonra, oturmaktan nefret ettiğim o sıralara bakmak yıllar boyu,
Bu sefer öğrenen değil öğreten olmak,
Nasıl bir his tarif edemiyorum.
Ama yazmak istiyorum yine de
Bir masadayken kalemim ve kağıdım
Anlatmak istiyorum usulca ve uzunca
Hava soğukken Van’ ın Erciş’inde bir köydeyken ben
Uzaklara baktım yine, bir kuru uğuldama vardı kulağımda
Bembeyaz karlar içinde siyah ayakkabım sürünürken
Okul bahçesinde uğuldayan karın sesini çocuk sesleri aldı, rahatladım
Çocukluğuma bir de çocuklara baktım, yazmak geldi içimden, yazamadım hava soğuktu
Yine içime attım, yorulmuşum
Karda yürürken bugün ve kaldırımlar buzluyken
Yalnız başıma geldim eve, ellerim cebimde…