nâkıs, natuvân, garip.
Şimdi oturuyorum bir sınıfta
Kelebekler aklımda
Çiçeğindekiler değil
İçimdeki kelebekler.
Usulca bakıyorum gökyüzüne
Senin sevdiğin gökyüzüne
Çocukluğum geliyor aklıma
Bakıyorum gökyüzüne
Masmavi, bembeyaz
Ağaçlar yeşil, sonbahar güzel
Sen güzelsin
Sen güzelken duruyorsun
Ben kitap okuyorum
Okudukca seni yazıyorum.
Bakıyorum gökyüzüne
Parlak, mavi, temiz hayallerim
geliyor aklıma
Çocukluğumun tüpçü kamyonu
Tepsiden direksiyonum.
ve binbir hayaller kurduğum gezegenler
hepsi gözlerini hatırlatıyor bana
Küçük, güzel, parlak ve cilveli
Gözlüklerin örtemiyor gözlerini
Küçük, güzel, parlak ve cilveli
Ciğerlerimi yakıyor, kalbim yerinden çıkıyor.
Kelebekler dedim, sana baktım
kelebekleri hatırladım
Sonra gittim sana kelebekler aldım.
Parlak, aydınlık ve cilveli…
Sınıfın birindeyim şimdi
Sonbaharın yaprakları ve kalpleri sarartan etkisi
İşliyor dört duvar odaya
Yağmur yağıyorken
Toprak gül suyuna bulanmışken
-ken zarf fiilini neden bu kadar çok kullandığımı bilmiyorken
Kalemim elimde, yağmur yağıyor
25 sene geçen sonbahar mevsiminde
İlkbaharı neden arıyor gözlerim
Oysa yalnızlık gibi,
Yalnızlığı hatırlatan sonbahar
Şu mevsimde giderdi güzel bir çay
Üzgünüm, hizmetli yakmış yine demi
Çay yok
Eski duygularım, yüzüm, elim, şiirlerim var
Ege Denizi’ ne bakarken kısılan gözlerim
Süphan’ a bakarken kısılıyor bu sefer
Uzun zaman sonra
Uzun yıllar sonra




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!