Sen hiç yürümeyi özledin mi?
Şöyle elini kolunu sallayarak,
Havada uçarcasına,
Bir kelebek gibi.
Sen hiç yürümeyi özledin mi?
Dünyayı ben yarattım dercesine,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yürümesini bilen ama nereye gittiğini bilmeyen; bedeni sağlam ama beyinsiz bir sürü insana inat, siz yüreğinizle,duygularınızla zaten koşuyorsunuz.Lütfen bu ince duygularınızı yitirmeyin.Çok duygusal anlamlı bir şiir okudum.
Saygılarımla +10 ve antolojim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta