Yürekler, ritmini sevdada bulur,
Beraber ahenkle, aşka giderken.
Kalp atışı, maveradan duyulur.
Umutla, sevinçle nida ederken.
Sevda yüreklerin ruhu gibidir.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




"Sevda" , yeni dilde ve tıp dilinde adına "Melankoli" denilen çok tehlikeli bir ruh ve akıl hastalığının eski dildeki adıdır.
"Aşk" ,"Işk" kökünden türetilen bir tabir olup, mana olarak da; sevenin sevdiği kişiyi -tıpkı sarmaşık bitkisinin kendisini ayakta tutan canlı payandaları olan ağaçlara yaptığı gibi- severken boğup öldürmesi demektir. Onun içindir ki, ne Kur'anda ne de hadis-i şeriflerde böyle bir tabire rastlanmaz. Fıtri ve akli bir sevgi olan "hub" ve "muhabbet" tabirleri kullanılır.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta