Yürek özünde Şiiri - Derya Avşar

Gece karanlığı çökmüş üstüme,
ay gibi doğmuş yüzün gökyüzünde.
bir gül bahçesi açmış yürek özünde.
sessiz çığlığın çınlıyor içimde...
bırakıp gitsem diyorum bir an,
gitsem solar mahsum yüzün.
alışkanlığına doyamadan,
bağı çözülemez ayaklarımın
gökyüzü karanlıkta
yıldızlar affetmez beni bilirim.
dokunsam güller solar,
Dağlar yıkılır, gökyüzü ağlar.
içimden kopartırsam seni,
yaşam haram olur.
sığdırırım dünyayı içime
sığamam dünyanın içine...
korkularım benim gitmem değil,
senin bensiz kalman.
benim sensiz kalmam imkansız
seni gözlerime resim yaptım
yürüdüğüm gölgeme kattım.
beni sende silebilmeyi istiyorum
ben gidersem,
sen bensiz de yaşaya bil diye...
karanlığa gömülürüm ben yine
hüzünler çökmesin sakın üstüne
solmadan çiçekler açsın yürek özünde...
yüzün hep gülsün hayalî gözümde
hadi yine gülümse...
çiçekler açsın gül yüzünde
beni topladım avuçlarına bıraktım
kağıt sanıp atma beni yabana
hayatım bir bütün yanlız senin ellerinde...