Yüreğimi Yaralar Şiiri - Sadık Kocabaş

YÜREĞİMİ YARALAR
Gönül bahçem talan oldu, kurudu,
Felek vurdu, hayallerim çürüdü.
İçimde bir korku aldı yürüdü,
Zalimce bakışın yüreğimi yaralar.

Bir selam bekledim seher yelinden,
Medet umdum o yârin tatlı dilinden.
Kurtulmadım dertli başın selinden,
Zalimce bakışın yüreğimi yaralar.

Gözlerin ufkumda batmayan güneş,
Yaktı bu canımı, sönmüyor ateş.
Bahtım karanlığa kuruldu eş,
Zalimce bakışın yüreğimi yaralar.

Yıllar geçse dahi dinmez bu sızı,
Alnıma yazılmış ayrılık yazı.
Tükendi ömrümün baharı, yazı,
Zalimce bakışın yüreğimi yaralar.

Aklım firar etti, divane oldum,
Sarardım dalımda, vaktinden soldum.
Kapına dayandım, kapalı buldum,
Zalimce bakışın yüreğimi yaralar.

Dost dediğim vurdu, yaram derindir,
Sığındığım liman sanki yerindir.
Benim yanan kalbim, senin serindir,
Zalimce bakışın yüreğimi yaralar.

Mezarım kazılmış, toprağım hazır,
Gelip de halimi görse bir hızır.
Sensiz bu dünyada hayat bir kahır,
Zalimce bakışın yüreğimi yaralar.

Bitmiyor bu çile, Kalemsiz Şair,
Söylersin sözünü o yâre dair.
Gittiğin o yollar olursa zahir,
Zalimce bakışın yüreğimi yaralar.