Yüreğin yüreğimde, sesin kulakta,
Kalbin ellerimdeydi, yoksun yanımda.
Sabah oldu öttü kuşlar, bitirdi beni,
Varlığın kuvvet verir, unutmam seni.
Yoruldun mu beni sevmekten, söyle de?
Tenine dokunduğum o anlar nerde?
Mırıldanmaların sesi gelir bana,
Sen yoksun ya, hayat yok sanki bu cana.
Varlığın büyük bir kuvvet verir ömrüme,
Hasretin bir kor gibi çöktü gönlüme.
Nefes almak zor gelir, dünya dar artık,
Sen yoksan ben yaşamam, bittim sevgilim.
Mahmut Bozkurt
Kayıt Tarihi : 18.09.2026 09:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
nasıl olmaz , Sen Yoksan Yaşamam, onun yokluğunda geçen her sabahın, her sessiz anın ağırlığını taşıyan bir adamın iç döküşüydü.Sabahın ilk ışıkları odanın pencerelerinden sızarken, dışarıda cıvıldayan kuşların sesi kulaklarına ulaştı. Doğa uyanıyordu ama onun içi karanlıktı. Elleri bomboştu. Bir zamanlar sevgilisinin atan kalbini avuçlarında hisseden o eller, şimdi sadece soğuk çarşaflara dokunabiliyordu."Yüreğin yüreğimde, sesin kulaklarımda..." diye fısıldadı boşluğa doğru. Gitmişti. Sen şimdi yoktun yanında. Sabah olmuş, kuşlar ötmüştü ama onun hasreti, yokluğu adamı diri diri bitiriyordu.Gözlerini kapattığında, zihninde hep aynı an canlanıyordu. Tenine dokunduğu o büyülü anlar... O saniyelerde kadının dudaklarından dökülen o hafif, huzurlu mırıltıların sesi hâlâ kulaklarındaydı. Bir yankı gibi odanın içinde dönüp duruyordu. Kendi kendine sordu sessizce: "Yoruldun mu beni sevmekten?"Onun varlığı, hayata tutunması için büyük bir kuvvetti. Şimdi o güç elinden alınmış gibiydi. Sen yoktun ya, hayat yoktu sanki ona. Yatağın kenarına oturdu, pencereden dışarı bakarken kalbindeki o son, kesin kararı fısıldadı:"Sen yoksan, ben yaşamam artık..."Bu kısa hikayenin anlatım dilini nasıl buldunuz? İsterseniz hikayeye karakter isimleri ekleyerek daha da detaylandırabilirim veya sevgilinin bu sözleri bir mektupta okuduğu bir son tasarlayabiliriz. Nasıl devam edelim?
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!