Bir avuç çamurdur insanın özü,
Özümüz bu demez, üstünde zıplar.
Hoyratça yaşarken kızarmaz yüzü.
Yıkımı zararı dünyayı kaplar.
Üstelik kibirli burnu havada,
Bir tek kendi yaşar sanki doğada.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını