Senin bende neyin varsa
Al götür beni bana bırak
Kalbinde çıkmaz diyorsan
Kalbimi al götür beni bana bırak
Çok ezdi beni yıllar
Sanki nurdan yaratılmış ete kemiğe bürünmüşsün
Semadan yeryüzüne süzülüp inerken görünmüşsün
Gözler kamaşmış kimine güneş kimine günmüşsün
Aşıkların yeni yaşanacak heyacanlarına dönmüşsün
Bimekan sanırlar, mezar denen dergah benim
Yok bu dünyada endişem , âlemde agah benim
Dile gelir kelimeler, sözde padişah benim
Aşk ateşinde yanan şaire, bad- ı sabah benim
Gece gözü kararanlara, gökte parlayan ay benim
Neden dalıma kondun ey bülbül-ü şeyda
Gül değilim ki, yakıyor , kavuruyor sende ki sevda
Gelişin derdime derman olmak ise derde ne fayda
Gözüm kör, gönlüm vurgun, ahvalim ziyan, aşk başta
Var git bülbül-ü şeyda, benim yüküm bana yeter
Dünya gül-i zardı da ben mi gül dermedim
Felek bana gül dedi de ben mi gülmedim
Zalim kader yar verdi de ben mi sevmedim
Aşkın yolu önüme serildi de ben mi yürümedim
Gözyaşlarıma ipek mendil işlendi de ben mi silmedim
Sevgi gönlüme düştü de değer mi bilemedim
Kurtuluş istiyorsan ve nurlu şehadet
Şehadet kapısının nurlu anahtarıdır besmele
Anahtar elinde kilidi açmaya niyet
İki dünya cenneti için kendini teslim et
Şu azgın nefsine vur mührü hapseyle
Kimseyi anlamıyorum
Anlamak istemiyorum
Sussam olmaz, konuşsam mı?
Yazsam mı, bilemiyorum
Aklımı takamıyorum
Biz bu dünyanın kahrını çekmeye mi geldik
Acılardan zevk alıp gülmeye mi geldik
İmkansız aşka düşüp sevmeye mi geldik
Biz bilemedik, bilen söylesin, ölmeye mi geldik
Derdimi söylesem can, gamdan bilir
Aşkın acısını ancak ben gibi nalan bilir
Yazsam kalem kusar, yazmasan gönül küser
Gönül yaramı bir ben, bir Rahman bilir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!