Yunus'a Şiiri - Ebru Yıldız

Ebru Yıldız
4

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Yunus'a

Son birkez baktım dünyaya kocaman
Son bir kez daha gördüm yıkılan hüzünleri
Neydi hayat kimdi hani nerde vicdan
Sevgisiz büyümüş taşlaşmış kalpleri
Benmi kaldım enkaz altında yoksa insanlıkmı
O sevinen insanlar yoksa vahşi varlıklarmı
Gösterdiler masum suretin altındaki gerçek yüzleri
Çıkardılar içlerindeki kin birikintisini
Ey hayat senmiydin beni küçümseyen
Yoksa benmiyim sana gülüp geçen
İnsanlıktan nasibini almamış
Bedenlerinde binbir suretle gezen varlıklara bırakıyorum seni
Onlar teneffüs etsinler oksijeni içlerine
Onlar bassınlar benim yattığım kara toprağa
İçsinler sularından kana kana
Ben küçüktüm çok küçük
Ama anladım hayatın gerçeklerini
Doğal afetin bile sadece fakiri ezdiğini
Sonsuzluğa giderken farkettim insanlık neslinin tükendiğini...

Ebru Yıldız
Kayıt Tarihi : 3.5.2012 09:08:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


van depremindeki internet cafede ölen kardeşim yunus beni aşırı derecede etkiledi paylaştığım duygular onun için

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Necmettin Çakır
    Necmettin Çakır

    Enkaz altında kimse kalmasa keske. Yüreğine saglık.

  • Nazır Çiftçi
    Nazır Çiftçi

    Şiiri anlatımınız ve şiirdeki konu bütünlüğünüz çok güzeldi.
    Aslında hiç birimiz enkaz altında kalmadık. Kendi kendimizin enkazı altındayız.Bizler insanlıktan nasibini alan insanlarız,zira tembellik fakirliğe sürüklüyor. Hazırcılığa alıştırmamak gerek.Hazırcılık ta insanları enkaz altında bırakır.kurtulan kurtulur.Büyük balık küçük balığı yutar.şiirin konusu bu olsa gerek.Yunusça yazılınca :yine çalışmak gerekir.İnsanlık devam ediyor ve çalışıyorlar.Tam puan ve kutluyorum. Başarılarınızın devamını bekliyorum.Saygılarımla. 11.05.2012 GERÇEK DOSTLAR BİRLİĞİ

  • Arif Tatar
    Arif Tatar

    Sonsuzluğa giderken farkettim insanlık neslinin tükendiğini...

    Düşünerek okudum; ben de yıllardan beri arıyorum; sürur duyduğum sesti! 10 puan +ant. Sadece sevgi kalsın...

    Yunus'a Benzer

    Hasretin alevi yaktı içimi
    Yeter ki vermeden son nefesimi
    Sağ salim geçersem şu okyanusu
    Azmettim görmeye dostum Yunus'u

    Nadim olanları görürsün yolda
    Issız yabanlarda kalırlar darda
    Aşina olanlar bulunur belki
    Miskinler oturup neyi bekler ki

    Çıkagelir biri çok ötelerden
    Belli her hâlinden bitkinliğinden
    Tecessüsler büker onu belinden
    Yunus'a benzettim tuttum elinden

    Yunus'un kokusu sardı kavurdu
    Besbelli burası fulyanın yurdu
    Onu düşün en son neyi buyurdu
    O Yunus'tur diye tuttum elinden

    Beni bezdiren o müzmin ateştir
    Giyindiğim libas sırma keleştir
    İçmeye gelene suyum beleştir
    Yunus'ça bir çağrı çağın dilinden

    (21.09.2004-Adana)

    Arif Tatar

TÜM YORUMLAR (3)