Sokağında yalınayak oynardık
Yaramazlık yerimizde durmazdık
Büyüklerin sözlerini tutmazdik
Benim o köylerde anılarım var
Yaz ayları dam üstünde yatardık
Çabuk geçti çocukluğum
Yarım kaldı hayallerim
Yalın ayak yarı çıblak
Mutluyduk biz o yıllarda
Dert keder tasa olmazdı
Kırk yıl kolaymı geldide geçti
Yaradan insana bir ömür biçti
Baksana saçıma aklarda düştü
O geçen ömrümün bir anısın var
Bazan kederli bazan neşeli
Be hey sapık Danimarka,
Sen kendini ne sanırsın?
Sen de ar namusta yok ki,
Ne desem ki utanırsın?
Sen ne yapmak istiyorsun?
Kanını canını heba eyleyen
Gecesi gündüzü uyku bilmeyen
Yavrusu ağlarken mutlu olmayan
O güzelim varlık anadır ana
Yemeyip yediren sütun emziren
Acısı başka kederi başka
Yürekler yakar sızısı başka
Sığmasın saraya sığmasın köşke
Bir başka oluyor ana acısı
Yok olur kökü de kurur dalları
Şerefsizin yüzüne de tükürsen
Onu şeref bilir gülüpte gider
Soysuza güvenip yoldaş eyleme
Anasına sövsen gülüpte gider
Yırtılmıştır yüzündeki astarı
Yap boz tahtasına döndü
Mahallemizin yoları
Biri yapar biri yıkar
Acıyorum paraları
Yazık paralara yazık
Ovasına yaylasına dağına
Türlü türlü çiçek açan bağına
Tarihlere destan olan namına
Ömür boyu aşığıyım Türkiye'm
Nazlı nazlı dalgalanan bayrağa
Uykuların mı kaçıyor
Gecen uykusuz geçiyor
Başında yeller uçuyor
Sen aşıkmısın arkadaş
Saçlarına aklar düştü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!