Yüksel Çelik Şiirleri - Şair Yüksel Çelik

Kuşakkaya yükün almış kar inen,
Kış gününde aram yoktur kar inen,
Arı bile sevilirmiş bal inen,
Zemheride çiçek bulmak zor olur.

Yine akşam oldu bastı karanlık,
Nazlı yar yaslıdır giymez sabahlık,
Sılada yavruma yapsın babalık,
Bastı efkâr yine akşam oluyor.

Akşam olur yar aklıma düşünce,

İşte bayram geliyor,
Sevinelim çocuklar.
Okulumuz süslendi,
Sevinelim çocuklar.

Caddeler temizlendi,

Huzur evindeyim dostlar
İnsanlığımdan utandım
Gördüğüm o manzarayı
İnsanlığımdan utandım

Yaşlı yaşlı ninelerim

Bir fidan dikipte meyveyi görmek
Bundan daha güzel mutluluk varmı
Bir evlat büyütüp hayrını görmek
Bundan daha güzel mutluluk varmı

Tatlıdır meyvesi büyüyene dek

Dere kenarında susamış kuşlar
Sürülmüş,yorulmuş,kırılmış taşlar
Tıpkı benim gibi ağarmış saçlar
Kader aynı kader sürüpte gider.

Yeşil ormanlarda kuru ağaçlar

Vatan dedik yüce dağlar başına
Selam olsun toprağına taşına
Duman çöker tepesine başına
Dağlarına ovasına kurbanım

Dağlarında yağmur olur kar olur

Sevginin bedeli bu kadar zor mu
Çektiğin çileler yanına kar mı
Kıymet bilmezlere değer mi
Unut onu gitsin sana yar olmaz.

Değer miydi dünya kadir bilmeze

Güzel yavrum tombul Hilal,
Emeklerim olsun helal.
Benliğinden taviz verme,
İsterim ki hep öyle kal.

Kızlarımın ikincisi,

Koca İstanbul güvendim sana,
Bak gelin etinde aldın yavrumu,
Nasıl dayanırım ben bu hasrete?
Bu gurbet ellere aldın yavrumu.

Koca İstanbul söz verdin bana,