Kovit ondokuz bir baş belası
Ağzı yok dili yok yutup gidiyor
Nasıl bir melanet sardı dünyayı
Bunca insanlar ölüp gidiyor
Esir etti insanları maskeye
Bu dünyayı heba ettik
Nice ömürler tükettik
Kendi kendimize ettik
Başıda bir sonu da bir
İki kişi yuva kurduk
Aşk dediğiniz nedirki
Tadı tuzu varmı ola
Çok hayaller kuruyorsun
Bu rüyalar hayır ola
Kalbinpır pır atıyorsa
Tatlı gülüşe muhtaçtır
Sevgiye saygıya açtın
Bir çift sözle candan geçtin
Hoş sözleri aşk mı sandın
Tatlı dili latifeyi
Papatyadan medet umma
Aşkın fallara mı kalmış
Falcılara derdin sorma
Bilmek onlara mı kalmış
Dört yapraklı yoncalardan
Gönül ne istersin benden
Senşin kahrın çekilmiyıor
Bitip tükendi hevesler
Aşka ömür biçilmiyıor
Kim sevmiş Mecnun misali
Dünyada çok şeyden
Asla vaz geçmem
Rabbimden atamdan
Asla vaz geçmem
Özümden kişiliğimden
Mavi gözlerin gibi Ege denizine
Sürdün düşmanları getirdin dize
Çok şehitler verdik bu topraklara
Vatanı emanet eyledin bize
Geleceğin gençleri,duyduk bunları
Sanmayın yasımız var
Düşmana hırsımız var
Ne mutlu bu millete
Böyle bir Atamız var
Sen ölmedin yaşarsın
Bugün bir güneş doğsa
Ankara dan Samsun dan
Temizlese yurdumu
Bu tükenmez sorundan
Çıksa bir delikanlı


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!