Güneş doğdu Trabzon'a
Mutluluk verir insana
Yazdım bu şiiri sana
Bize her yer Karadeniz
Uzun göl'ü Sümela'sı
Ömrümüz papatya falı
Tek tek uçuyor çiçekler
İyileri kötüleri
Sarıyor kara topraklar
Topraktan geldi özümüz
Bunca yıllar ağladım, halim soran olmadı.
Tanrıma çok yalvardım duam kabul olmadı,
Tatlı candan bıktım da acı çilem dolmadı,
Kara yazılmış yazım, içimde dinmez sızım.
Acı yar bana acı, gel ol derdim ilacı,
Geçiyor günler ard arda
Kardamısın zarardamı
Yükü çekmezbacaklarım
Kardamısın zarardamı
Her gün ilerliyor yaşın
Kardelenler ilk göz ağrım,
Yine çıktı teker, teker.
Pembeli, morlu, beyazlı,
Müjdeler baharı yazı.
Aynı anadan da düşman mı doğduk
Aynı sütu emdik kardeşiz kardeş
Aynı yataklarda yattık uyuduk
Sen istemesen de kardeşiz kardeş
Herkes aşını kendine saklar
Gel kardeş gidelim bizim ellere
Ne ovası belli ne dağı belli
Yok oldu köylerim yerle bir oldu
Gel kardeş dönelim bizim ellere
Sustu ezanlar doldu mezarlar
Mevla rızık vermiş ayrı yerlerde
Hasret içimizi yakar kardeşim
Mezarların kaldı gurbetellerde
Ayrılık hasreti yakar kardeşim
Derdini açacak dostunda yoktur
Dağlarımız fırıl fırıl esiyor
Karda yağdı yollarımı kesiyor
Çoğu bize gurbet ele küsüyor
Mert tan sonra kar erisin gelelim
Dağlar geçit vermez yarene dosta
Bulaşma nankör insana
Kalkar da vurur başına
Bırak yerlerde sürünsün
Karışma Hakkın işine
Okşarsın kuyruğu diker


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!