Kestana közde pişer
Er olan sözde pişer
Güvenme her insana
Kötüler bize düşer
Gördük namrdi merdi
Nazlı yardan selam gelmiş
Başım gözümün üstüne
Bizi bizden ayrı koyan
Bize feleğin kastı ne
Gurbet açtı aramızı
Renk renk oldu yaprakları dalları
Mevsimler tükendi güzemi düştü
Kimi yaşar hayatını gününü
Dertleri tasası bizemi düştü
Mutluluğu bize çok mu gördüler
Kan verdik can verdik Azerbaycan'a
Artık bu Karabağ bizimdir bizim
Essin ay yıldızlar yurdun üstünde
Duyun bu topraklar bizimdir bizim
Yedi düvel vurdu kalleş sinsice
Bahçesinde meyveleri
Dut dibinde nineleri
Köme dizer gelinleri
Bizim elin güzelleri
Dut toplayıp pestil serer
Şehitler ölmez vatan bölünmez
Mezarında dedelerim uyumaz
Bu topraklar ebediyen bölünmez
Çiğnetmeyiz bu vatanı kimseye
Bayrağımız inmez ezanlar dinmez
Mavi gözleriniz var ya
Seviyorum boncuk gölüm
O gülüşlerin var ya
Özlüyorum boncuk gözlüm
Dünyaya değer gözlerin
Olduğundan fazla değer verme insana
Bilemez kıymetini çıkarır boşa
Döker tartarsın da ders olur sana
Kişi değerini çıkarır boşa
İyiliğin merhametin yeri yok
Varlığında kıymetini bilmedin
Boşa akıtma göz yaşlarını
Pişman olup imana da gelmedin
Boşa akıtma göz yaşlarını
Çok vurursun o kafaya dizine
Deniz derya göle döndü
Akan benim göz yaşlarım
Sevdiklerim ele döndü
Boşa aktı göz yaşlarım
İnsanoğlu çiğ süt emmiş
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!