yüksel, yüksekliğine elem değmeyene dek
ve unutma, ki yitirme güçlerini
diren, direnişin göğü yırtana dek
ve gülümse, hep gülümse
ki kimse göremesin düşlerini.
ağla bazen, saklama hiç kimseden
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta