Yüce dağ Şiiri - Dağlar Özügüç

Yalnızlığımı seviyorum
Çünkü o kıskanç ama vefasız değil
İç dünyamda yaşadıklarımı inkâr etmez
En önemlisi ruhumda yer alan o yaratıcı kudreti
Zorunlu kılan hakikati yıllarca o gözetti
Onunla gelişti en derin duygularım,
İç çatışmalarımdaki affedicilik onunla büyüdü
Kalabalıklarda yok olmamayı o seçti
Yara aldığım yerden güçlenmeyi
Susarak konuşmayı, eksilmeden çekilmeyi
Kimseye benzememeyi yine ondan öğrendim
Bir yerlere tutunmak istemek kolaycılıktır
Ben kendime yaslanmayı seçtim
Yalnızlık beni yarım bırakmadı
O benim arkamdaki yüce dağdı
Sıkıldıkça ben yalnızlığıma sığındım