Bir tarafım karanlıklar ülkesi diğer yanımda sen vardın...
O taraftan bir esinti gelirde saçının teline dokunur diye kendimi önüne siper ettim ama sen benim döküntülerimden etkilendin...
İnan bende hiç istemezdim böyle bir hayatı, ben seçmedim ki ne gelir elimden. Dışardan bakanlara göre asabi, hayatsız biri olabilirim lakin ben yalnızca her şeye rağmen ayakta durmaya çalışan biriyim, tek bir dileğim vardı hayattan o da dallarında yeşerebileceğim bir el...
Kendi yıpranmışlığım bir yana nefesim kimseyi incitmesin diye uğraşırım ama bende yoruldum...
Evet, belki de öyle haklısın, bu hayat benim peşimi bırakmıyor ve bu dünyada bana huzur belkide hiç yok, belki de benim hakkım değil eyvallah, ben zaten hepsini kabul ettim artık, herkes mutlu olsun başka ne isterim ama benim yüküm de bana ağır be. Tamam hepiniz haklısınız ben suçluyum her şeyde de ben hata yaptım, alın şimdi ne yapıyorsanız yapın haklılıklarınızı...
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta