Yoruldum Şiiri - Şevki Özpelit

Dünyada ararken bende kendimi
Hiç paraya sattılar güvenimi
Yaşanmadan biten bu gençliğimi
Sokak sokak aramaktan yoruldum

Düzelsin isterken aile bağları
Önüme kurulmuş koca dağları
Dostum kılığına girmiş kulları
Birer birer
ayırmaktan yoruldum

Istırabım ulaşsa arşa kadar
Yıllar kadar uzun olsa da yollar
Bu hayata verilmiş yeminim var
Bu yolları yürümekten yoruldum

Aşk ile açtım ben artık aramı
Kapatamadım açılan yaramı
Nasıl yeneceğim bu kalp ağrımı
Kanıyor yaram sarmaktan yoruldum

Hayatım döner mi artık normale
Rezil olmam inşallah el aleme
Yananda benim çekende kime ne
Şevki’yim düşünmekten çok yoruldum