Yoruldum Şiiri - Murat Acer

Ben artık çok yoruldum
Ciğerime çektiğim duman beni zehirlesede
Hayatın yükü omuzlarımdan inmesede
Dünya karşımda durup benle savaşmak istesede
Yorugunluğum yokuşlardan
Hayat mücadelemden değil
Ben her cephede yanımda sandıklarımın
ihanetlerinden yoruldum

Güneş doğmasa karanlıkta kalsam bile
Yorgun bedenimle avare olsam bile
Sırılsıklam bir köşede
Aç susuz kalsam bile
Beni yolda bırakıp gidenlerden
Umudumu katledip
Öldürenlerden yoruldum

Hani herşey benimle güzel olurdu ya
Hani Herkes gelip halim hatrım sorardı
Etrafımda bir sürü dostum arkadaşım var idi
Yalanla boyanmış bir sahte dünyaymış bunlar
Ben artık sahte insanlardan karaktersizlerden yoruldum

Param bitse çalışır yine kazanırdım
Evsiz barksız kalsam umrumda olmazdı
Herşeyim bitse sersefil perişan kalsam
Bir lokma ekmeğe muhtaç olsam yine gamyemezdim
Ben yar dediğimin ben can bildiklerimin yarasından yoruldum

Her hatamın başı adil olmamdı
Kimin derdi olsa ona koşmamdı
İnatla sevdiklerime sahip çıkmamdı
En büyük hatamda tamda bu idi
Ben değer verdiklerimin
Sevdiklerimin
Can bildiklerimin
İhanetlerinden yoruldum