Yoruldum...
Uyudum uyandım değildir boşa
Hal hatır bilmeyen halden yoruldum
Sen insansın insan insanca yaşa
Nefsine kul olan kuldan yoruldum
Sevgisiz saygısız oldu sokaklar
Birbirine çamur atar bacaklar
Bacası tütmeyen evler ocaklar
Pencereden baka baka yoruldum
Çöpleri fırlatır camdan aşağı
Edebi tüketmiş bitirmiş ar'ı
Sözden anlamayan bu mahlukları
Uyaran gözlerden sözden yoruldum
Nasihat işlemez dil dökme boşa
Her haliyle işi sürer yokuşa
Bir elde telefon birinde bişe
Düşeceksin diye diye yoruldum.
Yoruldum ulaa ula yoruldum...
Ocak 2026
İlyas KılınçarslanKayıt Tarihi : 17.1.2026 00:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!