Kaç akşam daha iner şu garip ömrüme bilmem,
Ne eski hevesim kaldı ne yarına güvenirim,
En güzel çağlarımı keder sofrasında tükettim,
Daha baharı görmeden kışa dönmekten yoruldum.
Nice dosta gönül verdim, vefasız çıktı yolları,
Nice derdi sineye çekip susturdum figânları,
Her gece kendi içimde topladım kırıklarımı,
Herkese iyi deyip içten içe yanmaktan yoruldum.
Gayrı ne bahtıma küserim ne feleğe söz ederim,
Bir lokma huzur bulursam onu da ömür bilirim,
Ben yaşamaktan değil, hep dimdik durmaktan bezdim,
Düştüğümü saklayıp yeniden doğrulmaktan yoruldum.
Kayıt Tarihi : 15.08.2026 18:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!