Yoruldum artık seni beklemekten,
Ay ışığı altında seni düşünerek ağlamaktan,
Sokak başında saatlerce gözlemekten,
Masadaki resimlerini alıp,
Gözlerine bakmaktan,
Yoruldum artık, sensiz olmaktan,
Yoruldum! Hem de çok yoruldum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta