Yoruldu artık.. Şiiri - Adem Eminoğlu

Hepsi bir umuttan ibaretti işte...

Bir gün hissedeceksin,
bir gün özleyeceksin,
bir gün geleceksin,
bir gün seveceksin…
Ve bir gün,
“beraber mutlu olalım” diyeceksin diye..

İşte o gün…
Hep beklediğim senin,
beni bulacağından değilim emin...

Çünkü insan,
çok bekleyince değişiyor biraz…
Ses tonu bile yabancılaşıyor kendine.
Eskiden bir selamına dünyaları sığdıran şu kalp,
şimdi sessiz kalmayı öğrendi..

Ben seni sevmekten vazgeçmedim belki,
ama içimde seni bekleyen,
o eski adam yoruldu artık...

Geceleri pencere pervazına yaslanıp
hayaller kuran biri yok mesela...
Sokak lambalarının gölgelerini izlemiyorum
Kedilerle oynamıyor, kuşlara yem atmıyorum..

Çünkü bazı hayaller,
çok bekleyince ölüyormuş..
Yine de bil isterim…
Eğer bir gün gerçekten gelirsen,
gözlerin gözlerime eskisi gibi değerse,
kalbim sana hâlâ yer açar mı bilmiyorum…

Ama canım yanar, biliyorum
İçim kanar biliyorum ...
Ruhum donar biliyorum...