Yorma be hayat Şiiri - Hasan Belek 2

Yorma Be Hayat

​Yine dert yağdırdın benim bahtıma,
Çöküp musallat oldun gönül tahtıma.
Düşmanlar gülerken acı kastıma,
Daha fazla vurup yorma be hayat.

​Dost bildiğim eller sırtımdan vurdu,
Gönlümün sarayı çöl oldu durdu.
Kaç kere kaderim pusuyu kurdu,
Uzak dur üstümden vurma be hayat.

​Soldurdun baharı, kuruttun bağı,
Aşılmaz eyledin şu yüce dağı.
Kesildi dizimden gençliğin yağı,
Çileden çileye sorma be hayat.

​Dökülen yapraklar ömrümün çağı,
Talihim örmüştür ezelden ağı.
Söndürdün içimde yanan ocağı,
Zifiri zindana karma be hayat.

​Boyun eğmem sana verdiğin derde,
Varsın bu çileler çekilsin perde.
Kul Hasan kalmıştır şu yatan yerde,
Onu da bağrımdan kırma be hayat.

Hasan Belek-Akçay
26.07.2026