Yorgunum yatasım gelir koltuğumda,
Tunç renkli gökyüzüne bakarak,
Odamda yalnızım, akşam safası açtığında,
Karanlık çöküyor, güneşe tırmanarak.
Bu akşam hep böyle yalnız,
Boş pencerelere bakarak teselli olurum,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta