Yorgunum Şiiri - Kadir Erten

Sevda çekip de hasret bana mı kaldı yine?
Gecenin bu vaktinde yüreğim kanlanıyor
Beni doğururken acı çekmedin mi anne?
Dünya’nın tüm acıları bende toplanıyor

Kaldıramıyorum artık bu yükü, yorgunum
Hüzünler topak topak boğazıma yapıştı
Biraz da üstümde esiyor uykusuzluğum
Kan, ter, gözyaşı, hepsi birbirine karıştı

Ne istediysem Dünya’da bir türlü olmadı
Kim bilir belki de böyle olacaktı sonum
Karanlıktan başka gidecek yerim kalmadı
Yürüyemiyorum, yorgunum anne, yorgunum