Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
............
Aniden çıkageliyorsun
Soğuk rüzgarların eşliğinde
Bir anda
Buğday başağı gibi eğiliyorum
Anlıyorum ki
Hasat zamanı gelmiş
Sararmış yapraklar
Hazanı yaşıyor zamanla insan
..çok güzel ve anlamlı.tşk sevgili Arap Kurt
Bir anda boşalıyor evren
Tamtakır
İnsan siluetleri
usta kalem kendini farkettiriyor tebrik ederim usta
Güz, hazan, sevmiyorum bu mevsimi
ayrılıkları, ölümleri hatırlatıyor bana..
Şiir harika kutlarım..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta