Yorgun yüreğim, dinlen biraz dur,
Hayatın yüküyle hayaller kurur.
Zamanın çarkı içime vurur,
Dermanın dizden bittiği yerde.
Ankara karından Köyceğiz yeline,
Neler sığdırdık bu ömür seline.
Bazen bir sitemin düştüm diline,
Sabrın kandili yandığı yerde.
Gönül bir limandır, sular durulur,
Kırılan kanatlar bir gün sarılır.
Vefalı dostların elbet bulunur,
Huzur kapısı çaldığı yerde.
..
(Özgün müzik.sanat müziği)
Kayıt Tarihi : 26.2.2026 23:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
açık konuşalım, bir şiir değildi, ve bu kalemden şiir miir de çıkmaz,
gene de sabra işaret edilmiş onun hatırına yazıyorum bu yorumu,
şiir şöyle bir şey bak çocuk...
.
...
.
şu dramatik hayatların çilesini;
bin taneli bir tesbihle vird çeker gibi,
nice empatilerin sabır kuytularında
nefesledim senelerce ibret ve hayretle,
yanık ney nefesleri eşliğinde…,
ve bakıyorum da şimdi yaş almak,
biraz da hayret edilenlere
artık daha bir az rastlamak galiba,
evet,
teslim etmek gerekirse akıl yoğun,
hem gönül yoğun ve hem de
emek yoğun bir çabaydı,
o ibretli acıların temaşasına katlanmak ve,
hikmetleri peşinde nefes tüketmek,
ve sonra,
katmer katmer bezedim muhabbetle,
bu dünyanın sevgisizlikten bütün bütün
çöle ve küle dönmüş üstünü ki;
beyhude yaşlanmasın insanlar göz göre göre,
kalmasın gözleri fersiz ve,
kan damlasın benizlerinden,
henüz göçmüş değilken
fena aleminden,
o elips nazarlı zarif kızçeler
ve arslan pençeli delikanlılar,
kavruk nesil ana/babalarının enkaz genlerini
ıslah ettikçe, muhabbetin uğramadığı
tek kuş uçmaz kervan geçmez ücrası
kalmayışını görmek istedim yeryüzünün,
dünya gözüyle,
.
...
.
TÜM YORUMLAR (1)