Yorgun Gönül

Yorgun Gönül
1.
Kul oldum sabrınla ey yüce Mevlam
Derman arar gönlüm, kalmadı ilham
Bir gün güler miyim bilmem ki anam
Yoruldum can anam, yordular beni.
2.
Gurbet dedikleri bitmez bir çile
Dertlerimi döktüm esen her yele
İçimde bir sızı, gelmez ki dile
Yabancı ellerde kırdılar beni.
3.
Gözümde fer bitti, dizimde derman
Yazılmış alnıma bitmez bir ferman
Savruldu her yanım, sanki bir harman
Esen rüzgârlara verdiler beni.
4.
Dost bildiğim yüzler bir bir el oldu
Açmadan solduğum bahçeler soldu
Vefasız dünyanın kahrı beni buldu
Gül yüzlü hayalden vurdular beni.
5.
Hasretin ateşi bağrımda yanar
Gönül kuşum her gün bir dala konar
Kim anlar halimden, kim beni anar?
Dipsiz kuyulara sürdüler beni.
6.
Umutlar tükendi, bitti feraset
Yüreğimde saklı bin bir nedamet
Geçit vermez dağlar, koptu kıyamet
Yıkık köprülerden sürdüler beni.
7.
Gönül bahçesine baykuşlar kondu
Yalancı baharlar erkenden dondu
Şu garip hayatım bir kara fondu
Zifiri dertlere kardılar beni.
8.
Aynaya baktıkça tanımaz oldum
Sarardım bir yaprak misali soldum
Acıyla yoğruldum, kederle doldum
Çıkmaz sokaklara sardılar beni.
9.
Geceye dert yandım, sabah olmadı
Ağladım gözümde yaşım kalmadı
Kimse şu gönlümün pasın silmedi
Paslı zincirlere vurdular beni.
10.
Ekmeğim bölündü, aşım tuz oldu
Geçtiğim yolların hep tozu kaldı
Ecel şerbetini erkenden sundu
Vakit dolmadan mı yordular beni?
11.
Selam verdim, borçlu çıktım dünyaya
Yürürüm bitmeyen ıssız sahraya
Merhem bulunmadı derin yaraya
Kapanmaz dertlere saldılar beni.
12.
Bir yudum sevgiydi bütün muradım
Gurbet ellerinde silindi adım
Yüküm ağırlaştı, bitti feryadım
Taşınmaz yüklerle yordular beni.
13.
Hangi yana dönsem bir duvar çıkar
Yürekte yangınlar evimi yakar
Felek pusu kurmuş yoluma bakar
Kurşunsuz namluyla vurdular beni.
14.
Gençliğim savruldu bir duman gibi
Ömrüm feda oldu bir yalan gibi
Sessizce kıyıda can veren gemi
Issız limanlara sürdüler beni.
15.
Kime canım desem canımı aldı
Ellerim böğrümde, bir başım kaldı
Duyduğum türküler hep acı çaldı
Kırık mızraplara gerdiler beni.
16.
Güneşim doğmadan akşam kapladı
Zalımın hançeri bağrım sapladı
Dostlarım dertleri bana topladı
Ağır sınavlara verdiler beni.
17.
Ne arayan kaldı ne soran halim
Lal oldu ağzımda konuşmaz dilim
Kırılsın tuttuğum o ince dalım
Kökünden koparıp kırdılar beni.
18.
Yıllar vurdu geçti, yüzüm kırışık
Kaderim bir kördüğüm, aklım karışık
Görmedi gözlerim bir nebze ışık
Karanlık odada kördüler beni.
19.
Toprak kabul etmez, gökler ses vermez
Gariplerin halini zenginler bilmez
Bu dünya kimseden bir hile gelmez
Gülmeyen kadere kurdular beni.
20.
Kul oldum kapında, nihayet bitti
Can kuşum kafesten yoruldu, gitti
Hasretlik bu canı tüketti, bitti
Kara topraklara serdiler beni.
✍️ Gulhatun Ruhumdan Şiirler