Yorulmuş ağaçların sararan yapraklarında sevdim seni.
En son yaprak tanesi düşene kadar
Hani düşse de yıkılmaz ya ağaç yine de.
İşte öyle sevdim.
Savaş sonrası viran şehirler gibiydi gönlüm.
Yıkıntılar arasındayken sevdim seni.
Hani enkazlarca çaresizliğin en kanlı yerinde.
Yüreğimin en çetin harbiydin.
Vuran da ben ölen de bendim.
Surlarından sızamadım,
Dilendim durdum kapı diplerinde de,
Ne yâr olabildim, ne yâren.
13 01 2026
Kayıt Tarihi : 4.3.2026 06:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!