Bir gece ansızın çekilince damarlarımdan bu hayat, bilin dostlar, o gün bitecek bu ağır, bu bitimsiz nöbet.
Yıkılacak omuzlarımdaki şu dünyanın yükü.
Gözlerimi kapatınca başlayacak asıl memleket.
Ben ki her fırtınada tek başıma ayakta duran, içindeki kimsesiz çocukla sessizce vuruşan,
kendi gölgesinden başka sığınağı olmayan bir adamım.
Şemsiye yapımcıları
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan
Devamını Oku
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta