Kimse görmedi adamın gözyaşını
İçine döktü, yürüdü, eğdi başını
Gördü kaldırıyor üç beş kişi naaşını
Tabutta değildi sanki yoksa güler miydi hiç
Yaralı bir kuş gibi döndü durdu
Oturmuş bir köşeye içli içli ağlıyordu
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta