Yoncaçöküş Şiiri - Ahmet Hani

Genç biriydi;
aynaya bakarken
acılarını
sessizce
gözyaşlarına bırakıyordu.
Hüsrana dönmüş dilekler,
yılların derinlerinden süzülen
incecik bir umut,
fırtınalı denizde
yolunu yitirmiş
küçük bir kayık gibi
sürükleniyordu,
dalgalar ise
durmadan
onu yoruyordu.

Bir gün
eline bir tarak aldı;
bembeyaz ışıklar
saçlarına dökülürken
tellerini
yavaşça tarıyordu.
Saçlarının arasından
dört yapraklı bir yonca
usulca
yere düştü.