Yoluna Ölürüm Şiiri - Eray Yalçın

Bir rüzgâr esti de savurdu külümü
Görmezden gelme şu garip hâlimi
Sana adadım ben bütün ömrümü
Kırma ne olur şu dertli gönlümü

Güneşim doğmuyor sen olmayınca
Çiçekler açmıyor vakit dolunca
Ruhum huzur bulur sana konunca
Aşkınla yanarım her gün boyunca

Ömrüm sana kurban, yoluna ölürüm
Karanlık dünyada ışığım, nurum
Seninle başlar, seninle biterim
Ben senin aşkınla her an eririm

Yazılmış alnıma silinmez bu yazı
İçimde bitmeyen ince bir sızı
Seninle buldum ben baharı, yazı
Duy artık kalbimden gelen bu avazı

Sözlerim sanadır, özüm de senin
Bu canım, bu tenim, gözüm de senin
Gidecek yerim yok, izim de senin
Aşkınla kavrulan közüm de senin