YOLUN ERKANI
Mürşit makamında özü okumaz
Gözden girip gönül kilim dokumaz
Görmezse kimliğin kimin kimliğin
O dilde hakikat gülü şakımaz
Eldeki Zülfikar Hak’ça kalkmazsa
Eğriyi kayırıp yana bakmazsa
Terazi oynarsa makam haramdır
Pınar berrak akıp kalbe akmazsa
Talip makamında kuşku duyarsa
Nefsinin sesine kulak dayarsa
Gıybetle aşını kire bulayıp
Kazanına haram lokma koyarsa
Razı gelip boyun sunduğu kapı
Hainlik ederse sarsılır yapı
Pirin sırtındayken okutsa yazı
Olmaya talibin sonsuzluk yolu
Her iki yakada ikilik varsa
Ev halkına benlik duvarı örse
Eşik dışı kalır yüzü karadır
Ateşin nârını özünde görse
Birlik biter orda gerçeklik söner
Yolsuzun defteri tersine döner
Ocak pınarında Kalemsiz Şair
Münkirin adını toprağa gömer
Kayıt Tarihi : 18.2.2026 23:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!