Bir küçük yaşam çizdim avuçlarına dileğimle
Belli belirsiz silik zamanlarda
Zaman zaman dilsiz gecelerimde
Kaybolmak adına taşıdığım heyecanım
Gökle kucaklaşan yağmur gibi yağar üzerime
Tuhaf umutlarda dolu sözde bomboş bir yaşam
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yollay yollara çarpar bir yerlerde...
tebrikler Ahmet bey
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta