Yoldaş Şiiri - Eray Karaöz

Çehremde parıldayan birkaç damla karanlık
Damalı zemin,
Akıtan dam,
Örümcekli sahanlık;
Geceden daha çirkin, lekelenmiş geceden.

Aynı yoldan yürürdük, o ve ben.
Donduğumuz yer farklı
Donuşumuz aynıydı.
Hatır soran aymazlara bakışımız da benzer.
Üç harfe endeksliymiş bugün itiraf etti,
İçindeki fırtına.
Bilsem, ne hudutları ne surları aşarmış.
Bilsem, ah bir bilsem...
Diyemedim, hudutları aşmada maharet yok,
Aslolan koyvermektir rüzgârlara kendini.
Aslolan çimenleri yürümek,
Kana kana sular içip
Koklamak çiçekleri.

Çehremde parıldayan birkaç damla karanlık
Kamalı derim,
Dağılan gam,
Önümdeki abanlık,
Geceden daha çirkin, lekelenmiş geceden.