Yolculuk Şiiri - Gökçe Manav

Düşmüşüm yollara hasbelkader
Yollar uzanır, yollar dolanır.
Yollar bir noktayla mı sonlanacak?
Ensiz, boysuz, çapsız
Boşlukta bir iz sadece,
Olabildiğince anlamsız.

Bazen ayağıma takılır,
Sendeletir beni şu kahpe virgüller.
Birer soluk,
Birer han olacağına yolumda bana.
Uzun bir ipe aralıklarla,
Tek tek atılmış düğümler gibi
Ve loş, bomboş bir odasında
Az çok dinlenebileceğim, geceleri.

Ha sonum üç noktaysa eğer
Araları bir kol boyu
Ve uygun adımda birbirlerinin peşi sıra
O zaman bu sonsuz bir akış, biteviye.
Korkarım.
Issız bir çölde gibi kum kum, tepe tepe,
Ve dipsiz bir kuyuda, hep düşüşlerde
Bilmem ne yaparım?